Dwa portrety, dwie osobowości, jedna opowieść o bliskości
Maltanka, ośmioletnia, obecna w codzienności mojej rodziny. Wychowana wśród dzieci, łagodna i cierpliwa, pozbawiona odruchu agresji. Jej spojrzenie jest spokojne, oswojone z ruchem i hałasem, a jednocześnie wciąż żywe - szczególnie wtedy, gdy w zasięgu pojawia się piłka. Wówczas nie liczy się nic, tylko zabawa do upadłego.
Długowłosa chihuahua, trzyletnia, dorastająca przy moich rodzicach. W jej świecie relacje są bardziej skupione, intensywne, niemal wyłączne. Jest czujna, wyrazista, świadoma swojej roli - najważniejszej towarzyszki. Potrzebuje bliskości i odwzajemnia ją z pełnym zaangażowaniem.
Obie łączy zamiłowanie do zabawy i silny charakter, który ujawnia się na różne sposoby. Każda z nich jest zapisem innego rytmu życia, innej relacji, innej codzienności. Razem tworzą opowieść o przywiązaniu, które nie potrzebuje słów.
